Het verhaal achter kleurentherapie
Reeds duizenden jaren geleden werd de mens met kleuren behandeld. Kleurentherapie was in China, in het oude Egypte, bij de Grieken, in het prehistorische Peru, in Mexico en India bekend.
Dankzij Paracelsus (1493-1541) werd de leer der kleuren ingevoerd in de volksgeneeskunde.
Sir Isaac Newton (1643-1727) ontdekte de breking van het licht in spectrale kleuren. Daarmee legde hij de basis van het kleurenonderzoek. Newton beschouwde wit licht als een combinatie van het licht van alle golflengten.
Jaren later schreef Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832) zijn belangrijkste werk: de verhandeling over de kleurenleer (Zur Farbenlehre).
Tegenwoordig zijn de wetenschappers het erover eens dat kleuren zichtbaar licht zijn. Wij reageren met onze ogen, met onze hersenen en met heel ons lichaam op kleuren. De mens neemt kleuren voor 80% op via de ogen en verder ook via de huid (kleding) en voeding.
Intuïtief weten we vaak wel hoe bepaalde kleuren op ons werken. We kiezen onze kleding min of meer bewust op kleur uit. Oranje en rood werken stimulerend, blauw en groen rustgevend. Ook winkels en restaurants beïnvloeden hun klanten door de kleuren die gekozen zijn voor de inrichting. Wie de kleurenbrillen uitprobeert, staat vaak versteld hoe de stemming onmiddellijk verandert zodra men een andere kleur bril opzet.
In noordelijke landen worden mensen met depressies behandeld met lichtbaden, waardoor de productie van melatonine in de epifyse verhoogd wordt. Pasgeboren kinderen die geelzucht hebben worden een paar uur met ultraviolet licht bestraald, waardoor de schadelijke stoffen in het bloed worden afgebroken. Zo zijn er veel voorbeelden te noemen van al bekende behandelingen met licht en kleur.
Peter Mandel is erin geslaagd de basiskennis van de Chinese geneeskunde - de leer van de levensenergie zoals die stroomt door de meridianen en acupunctuurpunten - te combineren met de helende werking van licht en kleur. Evenals in de Chinese geneeskunde gaat het hem erom de harmonie tussen yin en yang (vrouwelijke en mannelijke energie, nacht en dag, koud en warm enz.) te herstellen.
Elke kleur heeft een eigen frequentie. Licht bestaat uit fotonen, gewichtloze deeltjes die zich met een snelheid van ca. 300.000 km per seconde voortbewegen. Peter Mandel stelt dat als punten op de huid met een bepaalde kleur, dus een bepaalde frequentie, worden behandeld, die informatie doorgeven aan de endocriene coördinatieorganen in de hersenen. Die sturen dan op hun buurt weer informatie naar de delen van het lichaam die niet in harmonie zijn en helpen zo de storing op te heffen. Door jarenlang empirisch onderzoek kon Peter Mandel deze theorie bewijzen.
Enkele jaren later bewees de biofysicus Prof. Dr. F.-A. Popp dat elke levende cel een minuscule hoeveelheid licht uitstraalt. Deze lichtdeeltjes noemde hij biofotonen. Deze lichtsignalen van de cellen vormen samen een complex intercellulair communicatiesysteem, dat alle biologische processen in het lichaam regelt. Onvoorstelbaar, als we weten dat er zich zo'n 50 miljard cellen in ons lichaam bevinden. De kleurenpunctuur is daarmee een therapievorm waarbij het lichaam weer leert met zichzelf te communiceren.
Kleurenpunctuur is geen symptomatische therapie, dat wil zeggen dat ze niet de hoofdpijn of de huiduitslag probeert weg te krijgen. Het gaat erom dat de blokkades in de informatiestroom binnen het lichaam worden opgeruimd, waardoor de oorzaak van de pijn wordt opgeheven.